De wereld van de Wildernis

Op iedere school hangt wel ergens een kaart van de wereld. Als je op die kaart kijkt lijkt het of alles al ontdekt is, wij hebben als mensen de hele wereld gezien en weten waar alles is. Maar is dat wel echt zo? Is de wereldkaart  echt compleet? Of zijn er ver van de huizen en steden van de mensen toch nog plekken die niet ontdekt, plekken vol magie en geheimen. Plekken waar wezens rondlopen die direct uit onze fantasie lijken te zijn ontsnapt. Waar komen die ideeën en dromen die we hebben over deze sprookjeswezens eigenlijk vandaan? De meeste volwassenen doen alsof ze van niets weten  en verschuilen zich in hun betonnen huizen en achter hun computers.  Maar soms, wanneer ze alleen zijn en denken dat niemand ze kan horen, vragen ze zich toch stiekem af of de sprookjes niet toch waar zijn.

 

Overal op de wereld zijn nog geheime,  niet ontdekte plekken. Op sommige van die plekken wonen de wezens uit de sprookjes. Hier lopen de elfen, dwergen, feeën en andere wezens nog gewoon rond. Zij hebben lang geleden hun eigen huizen en dorpen hebben gebouwd, ver weg van de mensen die niet in ze willen geloven. Soms vindt een avontuurlijke volwassene of kind zo'n verborgen plek. Eenmaal gevonden mogen ze nooit meer weg want de andere mensen mogen niet weten waar ze zijn geweest, dat is gevaarlijk.

 

Een van die verborgen plekken is de Wildernis. Voor wie niet weet waar hij naar moet zoeken lijkt het gewoon een bos als ieder ander, maar wie de verborgen paden kent komt uit op een magische plek. Het lijkt alsof de tijd hier een paar honderd jaar heeft stilgestaan. De inwoners van de Wildernis lijken zo uit de middeleeuwen zelf te komen, dappere ridders houden de wacht terwijl genezers hun wonden genezen met kruidendrankjes  en tovenaars hun spreuken aan het oefenen zijn . Opvallend is de taveerne in het midden van het dorp. De Wildernis staat namelijk op een kruispunt van allemaal geheime wegen. Wezens uit de hele wereld reizen via deze plek en sommigen blijven hier zelfs wonen. Al  honderden jaren wordt de Taveerne  in de zomer gerund door Archimedes, zelf ooit ontvoerd als mensenkind door de aardmannetjes en nu de gastheer van alle bezoekers van de Wildernis. In de winter wordt de Taveerne magisch veranderd en wordt dan gerund door de mysterieuze Chroma. Opvallend is dat Ambrosius en Chroma nooit tegelijk op dezelfde plek te vinden zijn...

 

Maar niet alles is mooi en fijn bij de Wildernis. Er gaan allerlei geruchten over verborgen rijkdommen in de taveerne en de grote hoeveelheid reizigers heeft de aandacht getrokken van allerlei boevengespuis. Niet alle sprookjeswezens zijn even aardig, ieder sprookje heeft tenslotte ook een monster of een schurk. Deze gemene wezens hebben hun eigen kampementen gemaakt in de Wildernis en smeden continu plannen om de inwoners van de Wildernis te beroven of soms zelfs op te eten.

 

 

Iedere dag is een nieuw avontuur in de Wildernis, wat zal vandaag brengen...