Geschiedenis van de Maan Elfen

Hoewel de duistere elven hun eigen geschiedenis hebben, begint die met die van de Zonne elven. De avonturen van de Duistere elven tijdens hun verblijf ondergronds worden later toegevoegd

Lang geleden was er op de aarde alleen de natuur. Overal groeiden de bomen en de planten en de dieren liepen vrij rond, het zou nog heel wat eeuwen duren voordat de eerste mensen zouden verschijnen. Er was nog veel   energie over van het maken van de wereld,  heel langzaamaan begon deze energie de vormen aan te nemen van de wezens om zich heen totdat de eerste natuurgeesten waren geboren. Eeuwenlang leefden zij samen als een soort herders van de wezens om zich heen, altijd toekijkend maar zonder een echt lichaam te hebben. Totdat zij op een dag de eerste Steendwergen ontmoeten.

 

De Steendwergen  waren anders dan de dieren en planten die de natuurgeesten tot nu toe hadden gezien, zo  konden ze met elkaar praten en gereedschap gebruiken. Waar de natuurgeesten nog het meest van onder de indruk waren was dat de steendwergen nieuwe dingen konden maken uit andere voorwerpen, dat hadden ze nog niet eerder gezien. Na lang nadenken besloten de natuurgeesten  dat zij zelf ook lichamen wilden hebben om dingen mee te kunnen maken. De basis van de vorm waren ze het snel over eens, een vorm die zij zagen als een verbetering op het lichaam van een steendwerg  met een langer lichaam, grote ogen en oren om alles goed te kunnen ervaren . 

 

Over de uitwerking kregen ze al snel ruzie, ongeveer de helft wilde overdag leven in het licht en met de groeiende dingen, zij wilden daarom een vorm met een lichtere huid als eerbetoon aan het licht van de zon. De andere helft wilde juist leven in de nacht met de roofdieren en kozen voor een donkere huid in de kleur van de nacht met wit haar als verwijzing naar de maan en de sterren. Uiteindelijk besloten beide groepen zich op te splitsen in de vormen die zij zelf wilden en apart van elkaar te gaan leven tijdens de dag  als Zonne elf of de nacht als Maan elf.

 

Een lange tijd ging dit goed en ook het eerste echte contact met de Steenwergen, verliep goed. Grote steden werden gebouwd en vele mooie dingen werden gemaakt.  De elfen en Steendwergen  woonden dwars door elkaar heen in hun eigen zon en maangebieden en de beide groepen groeiden steeds groter  door de geboorte van nieuwe elfen en omdat  volwassen elfen nooit ouder werden. Meer bewoners betekent meer ruimte en hier ging het fout. Beide groepen werden jaloers op elkaars grondgebied en begonnen het zelfs van elkaar af te pakken.  Ruzies werden al snel oorlog en de magie die eens werd gebruikt om de natuur te laten groeien werd nu gebruikt als wapen. Beide partijen probeerden de omgeving zo te maken als zij het wilden hebben en gingen zelfs zover om te proberen het permanent dag of nacht te maken. 

  

Wat er precies is gebeurd dat weet niemand meer die nu leeft, behalve misschien de steendwergen en die houden hun mond. Wat bekend is dat de strijd zo hevig werd dat er een grote explosie plaatsvond. Die explosie veranderde de wereld voorgoed.  Hele continenten verdwenen ondergronds, waaronder het koninkrijk van de Steendwergen.  Hoewel ze niet helemaal hun zin hadden gekregen  hadden de Zonne elfen uiteindelijk gewonnen en vluchten de maanelfen naar de grotten onder de aarde om pas vele eeuwen later weer tevoorschijn te komen.

 

Er was wel een grote prijs betaald voor de overwinning. De elfen, zowel zon als maan,  raakten een hoop van hun energie kwijt en begonnen nu wel ouder te worden, ook duurde het heel lang voordat de natuur en de dieren ze weer zouden accepteren. De natuur zelf was ernstig beschadigd en zat vol gaten.

 

De energie die de elfen waren kwijtgeraakt mengden zich met de natuur en zo ontstond er een nieuw ras: de Feeën.